Fenka widać z daleka, a to za sprawą wielkich uszu, dzięki którym zawdzięcza imię. Nie znamy jego historii, ale podejrzewamy, że kiedyś miał swojego człowieka. Fenek w boksie stoi bardzo blisko krat i czeka, aż ktoś po niego przyjdzie. Potrafi tak czekać bardzo długo, nawet gdy jest zimno musimy zachęcać go by wszedł do środka pawilonu. Po otwarciu boksu zawsze jest pierwszy do wyjścia, jakby dawał znać, że to miejsce nie jest dla niego. Na widok człowieka bardzo się cieszy i podskakuje. Na spacerze jest ostrożny, reaguje na każdy szelest, a gdy czuje się niepewnie wtula się w wolontariusza. Widzimy jednak, że z każdym kolejnym spacerem jest coraz spokojniejszy oraz pewniejszy siebie. Jesteśmy przekonani, że w domu Fenek w pełni się otworzy i stanie się wspaniałym przyjacielem na lata. Szukamy dla niego cierpliwego opiekuna, który otoczy go miłością i poświęci czas na wprowadzenie Fenka do nowego miejsca. W miarę poznawania się będziemy aktualizować opis.