Strona główna O adopcji Zasady postępowania z kotem do adopcji

Zasady postępowania z KOTEM po adopcji


Pobierz pełną wersję naszego poradnika PO ADOPCJI.*




Pierwsze chwile w nowym domu

  • Po przyjeździe do domu wypuść kota w przygotowanym wcześniej pomieszczeniu. Powinny w nim stać: miski z jedzeniem i piciem oraz kuweta (w odległych od siebie miejscach). Nie wyciągaj kota na siłę! Niech sam zadecyduje, kiedy przyjdzie odpowiednia chwila na opuszczenie transportera, który w tym stresującym momencie jest jego azylem. Pozwól mu pomieszkać w tym pomieszczeniu, aby łatwiej przyzwyczaił się do nowych zapachów i dźwięków.
  • Daj kotu czas, aby się otworzył. Pamiętaj, że on potrzebuje Twojego wsparcia i cierpliwość
  • Kiedy kot już się zaaklimatyzuje, wybierz się z nim na wizytę kontrolną do weterynarza. Pamiętaj o regularnym odrobaczaniu i szczepieniach. UWAGA! Jeśli po adopcji kot wykazuje jakiekolwiek objawy chorobowe (apatia, wymioty, biegunka, brak łaknienia i pragnienia), niezwłocznie udaj się z nim do weterynarza.

Zdrowie i bezpieczeństwo kota

  • Nie bagatelizuj potencjalnych objawów chorób u kota. Niepokojące są: brak apetytu, wyciek z nosa i/lub oczu, zmiany na skórze, osowiałość, znaczące zmiany zachowania, wymioty, biegunka, dyszenie, kichanie lub kaszel. W takich przypadkach niezwłocznie udaj się do weterynarza.
  • Sprawdź, jakie rośliny doniczkowe masz w domu. Większość kotów lubi je podgryzać, co może się dla nich skończyć dramatycznie (np. wymiotami, biegunką, trudnościami w oddychaniu czy problemami z koordynacją ruchową). Trujące dla kotów są m.in.: aloes, amarylis, poinsecja (która często zdobi domy na Boże Narodzenie), dracena, bluszcz, geranium, filodendron, diffenbachia. Umieść kwiaty w miejscach niedostępnych dla kota albo oddaj przyjaciołom. Możesz za to wysiać do doniczki owies, jęczmień lub „kocią trawkę”.
  • Załatwianie się poza kuwetą jest wyraźnym sygnałem, że coś jest nie tak. Twoim zadaniem jest odnaleźć przyczynę takiego zachowania i pomoc kotu. (Karanie kota nie przyniesie nawet najmniejszych dobrych efektów)
  • Spróbuj zmian w zakresie typu kuwety, typu żwiru, miejsca, w którym stoi kuweta. Być może za rzadko ją sprzątasz?
  • Zdarza się, że kot może cierpieć z powodu jeszcze niezdiagnozowanych problemów medycznych, a kuweta kojarzy mu się z bólem. W takiej sytuacji konieczne jest zdiagnozowanie problemu i wdrożenie leczenia.
  • Jeśli adoptowany kot jest Twoim pierwszym zwierzęciem i nie masz zaufanej lecznicy weterynaryjnej, warto zapytać znajomych o ich doświadczenia lub skontaktować się z wolontariuszem psa, który doradzi, jakiego lekarza wybrać.
  • Jeżeli wyeliminujesz problem ze zdrowiem fizycznym, pamiętaj jak ważną rolę u kota odgrywa komfort psychiczny. Załatwianie potrzeb fizjologicznych poza kuwetą może też wynikać ze stresu. Zastanów się, czy nie zdarzyło się ostatnio nic, co mogłoby silnie zaniepokoić Twojego kota? Czy w jego życiu nastąpiły zmiany? Skorzystaj z pomocy behawiorysty lub zoopsychologa.
  • Zabezpiecz okna i balkon! Nawet najspokojniejszy niewychodzący kot może któregoś dnia postanowić zapolować na muchę, która właśnie lata na zewnątrz, i zrobi wszystko, żeby polowanie zakończyło się sukcesem. Kot działa instynktownie! Nie zawsze spada na cztery łapy i nie ma siedmiu żyć. Większość kotów nie przeżyje upadku. Zaklinowanie się w oknie uchylnym zwykle kończy się w tożsamy, tragiczny sposób. Zabezpiecz okna (te uchylne również), mimo zabezpieczeń nie pozostawiaj kota przy otwartych oknach lub balkonie bez nadzoru.. Możesz osiatkować okna i balkon samodzielnie wykorzystując dostępne w sklepach z artykułami budowlanymi siatki lub zamówić osiatkowanie w jednej z oferujących tego typu usługi firm.
  • Jeśli Twój kot będzie miał możliwość samodzielnego wychodzenia, musisz zdawać sobie sprawę z czyhających na niego niebezpieczeństw. Twój pupil może walczyć z innymi zwierzętami i wrócić pogryziony, może się zarazić pasożytami lub chorobami wirusowymi. Może zjeść coś trującego, wpaść pod samochód. Może trafić w ręce ludzi, dla których znęcanie się nad zwierzęciem nie stanowi najmniejszego problemu. Jeżeli nadal nie czujesz się zniechęcony- nie wypuszczaj kota z domu zaraz po adopcji. Niech dokładnie pozna swoje nowe otoczenie. Kup mu i załóż elastyczną kocią obróżkę (z wszytą gumką) bez dzwoneczka i z adresatką, z aktualnym adresem i numerem telefonu do Ciebie.

Żywienie

  • Koty to zwierzęta mięsożerne. W ich diecie powinno znajdować się dużo białka pochodzenia zwierzęcego, mniej węglowodanów i jak najmniej zbóż (które są głównym składnikiem karm tzw. marketowych).
  • Prawidłowa i zbilansowana dieta stanowi nie tylko profilaktykę kociego zdrowia, ale też inwestycję w jego długie życie.
  • Wbrew obiegowej opinii większość kotów nie toleruje laktozy, a krowie mleko może powodować u nich biegunkę.
  • Rozważ podawanie kotu surowego mięsa (może rozwiązaniem dla Ciebie byłby B.A.R.F., czyli karmienie kota surowym pokarmem zbliżonym do pożywienia, jakie spożywałby w warunkach naturalnych).
  • Ze względu na zawartość soli i przypraw koty nie powinny jeść ludzkiego pożywienia.


Kocie zachowania

  • Koty nie bywają złośliwe. Jeśli Twój kot prezentuje nietypowe zachowania lub podejrzewasz u niego jakieś dolegliwości, udaj się do weterynarza, a po wykluczeniu ewentualnych schorzeń skonsultuj się z behawiorystą lub zoopsychologiem.
  • Nie karaj kota. Kot lubi zwiedzać mieszkanie, wchodzić na stół, półki, do kartonów i toreb — to jego wrodzone skłonności, a nie kwestia „wychowania”. Kary cielesne nie odniosą żadnych pozytywnych skutków, a jedynie osłabią Twoją relację z kotem. Dostosuj mieszkanie do Waszych wspólnych potrzeb i usuń z kociego zasięgu przedmioty, którymi w Twoim odczuciu nie powinien się bawić lub których zniszczenia chciałbyś uniknąć.
  • Drapanie to instynktowny odruch kota. Nie zlikwidujesz go. Zaopatrz się w drapak o odpowiednich rozmiarach i orientacji. Kot musi móc wyciągnąć się na drapaku na całą długość ciała, niektóre koty preferują drapaki poziome, a najlepiej, aby miał wybór. Jest szansa, że dzięki temu ograniczysz potencjalne zniszczenia Twoich mebli. Pamiętaj jednak, że być może żaden drapak nie sprawi, że kot zupełnie zignoruje kanapę ;)
  • Kot to drapieżnik- drapieżniki polują, a zabawy imitujące polowanie to kwestia kociego instynktu. Zaopatrz się w zabawki — piórka na patyku, piłki i sztuczne myszki — i codziennie używaj ich w trakcie zabaw z kotem. Polowanie to bardzo ważny aspekt kociej natury- nie bagatelizuj go.

 

Pomoc behawiorysty

Adoptujący zwierzęta z naszego Schroniska mają możliwość skorzystania z bezpłatnej porady behawioralnej. Porady odbywają się w Schronisku po wcześniejszym uzgodnieniu dokładnej daty i godziny i są dostępne przez okres 3 miesięcy od daty adopcji. Wizytę można umówić w Biurze Adopcji tel. 22 846 02 36

Nie wahaj się też ze skorzystania z pomocy wolontariusza kota pod numerem, który otrzymałeś w Schronisku.


Ważne

Pamiętaj o obowiązku wykastrowania kociaka, którego adoptowałeś. U kotek wczesna sterylizacja znacząco zmniejsza ryzyko rozwoju nowotworów listwy mlecznej (najczęściej złośliwych). W ten sposób zapobiegniesz też ropomaciczu i nowotworom narządów rodnych. Z kolei kastrując kocurka, zminimalizujesz ryzyko rozwoju schorzeń jąder i prostaty, zmniejszysz jego potrzebę oddalania się od domu i ewentualność znaczenia terenu. Niezależnie od płci kota, zabieg ten ma nie tylko wpływ na średnią długość życia Twojego pupila, ale pozwala też w humanitarny sposób zmniejszyć liczbę bezdomnych zwierząt. Jeżeli adoptowałeś jeszcze niewykastrowane zwierzę — umów się na zabieg w Schronisku w terminie wskazanym w umowie adopcyjnej. Możesz też wykonać zabieg u swojego weterynarza, ale musisz poinformować Schronisko o jego wykonaniu, potwierdzając tym samym wywiązanie się z zapisów umownych.

Pamiętaj o aktualizacji danych kontaktowych na chipie. Zwierzęta adoptowane ze Schroniska na Paluchu są zachipowane i zarejestrowane w momencie adopcji na Twoje dane. W przypadku zaginięcia znacznie rosną szanse odnalezienia Twojego pupila.  Pamiętaj o aktualizacji numeru telefonu czy adresu, niezależnie od tego czy mieszka z Tobą kot wychodzący, czy taki wylegujący się stale w domu Niestety one też potrafią zaginąć — wystarczy chwila nieuwagi. Jeśli zmienisz numer telefonu lub adres, powiadom o tym nasze schronisku a my dokonamy aktualizacji w bazie danych.

 logo_syrenka Materiały do pobrania |Linki zewnętrzne | Przetargi | BIP   logo_bip| Polityka prywatności
W tym roku zaadoptowano ze schroniska 3000 zwierząt
Na adopcję w schronisku czeka 552 zwierząt

Ważne informacje

Adres: ul. Paluch 2, 02-147 Warszawa
Dojazd z P+R Al.Krakowska autobusem linii 124
 
Status organizacyjny: jednostka budżetowa m. st. Warszawy
Dyrektor Schroniska: Henryk Strzelczyk (od 15.11.2016)

Kontakt do schroniska: 

22 868-06-34
Sekretariat - w. 1 (od poniedziałku do piątku w godz. 8-16); info@napaluchu.waw.pl
Promocja - w. 2; promocja@napaluchu.waw.pl
Księgowość - w. 3 (od poniedziałku do piątku w godz. 8-16); ksiegowosc@napaluchu.waw.pl
22 846-02-36, 22 868-15-79, 604-778-747 - całodobowo w sprawach zwierząt
fax: 22 868-06-34 w.4; 22 846-02-50
 

WIZYTY W SCHRONISKU:

Adopcje przez 7 dni w tygodniu w godzinach 12.00 - 17.00
 

POSZUKIWANIE I ODBIÓR ZAGUBIONYCH ZWIERZĄT:

Przez 7 dni w tygodniu w godz. 10.00 - 18.00

Jeśli szukasz zagubionego pupila koniecznie zabierz dowód tożsamości
i dokument potwierdzający własność zwierzęcia: książeczka szczepień, zdjęcia itp.
 

PRZYJMOWANIE ZNALEZIONYCH ZWIERZĄT:

Całodobowo za pośrednictwem Straży Miejskiej i upoważnionych służb.
W godzinach 8.00 - 20.00 za pośrednictwem osób prywatnych.